Det finst artistar som spelar konsert. Og så finst det Odd Nordstoga.
No kjem han til Oktoberfest Stryn.
Og du veit kva det betyr.
Dette er ikkje berre ein konsert. Dette er den typen kveld der du plutseleg står og syng med på ein song du eigentleg ikkje kan teksten til – saman med 2000 andre som heller ikkje kan han heilt, men som syng som om det står om livet.
Odd har ein eigen evne til å treffe midt i bringa. Han syng om heilt vanlege ting – skog, haust, sommar som forsvann litt for fort – og får det til å kjennast ut som det viktigaste i verda. Og ja… plutseleg står du der og syng om ein gris også. Det er heilt normalt.
Som arrangørane så fint seier det:
Han lagar poesi av kvardagen, utan at det blir korkje klissete eller pompøst.
Og det er akkurat det vi treng midt i festivalkaoset.
For la oss vere ærlege:
Mellom tre telt, høg allsang og litt for mange “skal berre ta ein til”, så kjem det ein augneblink der du faktisk stoppar litt opp. Smiler. Syng. Kanskje legg armen rundt sidemannen (som du møtte for 12 minutt sidan).
Det er Odd.
Han lever for scena, og publikum elskar han for det.
Og når han kjem til Stryn, har han med seg både gamle favorittar og nye låtar i sekken.
Så ja.
Dette blir ein av dei kveldane du kjem til å snakke om lenge etterpå.
👉 Og du kjem garantert til å synge på veg heim. Litt surt. Litt høgt. Men med fullt hjarte.
